Menu


1879-1929


Lata 20-40 XX wieku


Lata 50–80 XX wieku

Wydarzenia w komunikacji


* * *

Opracowanie tematu wiaduktu w ciągu ulicy Rugiańskiej na podstawie materiałów - dokumentacji projektowej znajdującej się w archiwum ZDiTM.


Wiadukt na Rugiańskiej

Wiadukt został wybudowany w 1967 roku przez jednostkę wojskową służb komunikacyjnych jako obiekt tymczasowy o nośności do 5 ton, dla pojazdów dostawczych, zaopatrzenia i pogotowia. Jako ustrój nośny wykorzystano wycofane z eksploatacji elementy konstrukcji mostów wojskowych.

Foto: autor nieznany, fragment podparcia wiaduktu na przyczółki od strony Stoczni, rok 1986
Na podstawie inwentaryzacji przeprowadzonej w 1985 i ekspertyzy opracowanej przez Biuro Projektów Budownictwa Komunalnego z Gdańska z 1986 roku, po wizji lokalnej autorów opracowania wprowadzono ograniczenie nośności do 1.5 tony (20 maja 1986) – praktycznie tylko dla ruchu pieszego. W opracowaniu wykorzystano projekt techniczny budowy wiaduktu i inwentaryzację konstrukcji kładki stalowej opracowany w 1966 roku.

Foto: autor nieznany, widok konstrukcji nośnej wiaduktu od dołu, rok 1986
Na podstawie tej dokumentacji można było zorientować się, że obiekt ten został wykonany w tym okresie. Jak stwierdzono, obiekt powstał niezgodnie z dokumentacją, gdyż w dokumentacji wiadukt miał mieć szerokość całkowitą 4 metry, a dźwigary rozstawione co 1 metr. Stwierdzono również, że konstrukcja wiaduktu – szerokość jezdni wynosiła 6,96 m, chodniki miały 1,7 i 1,77 metra, a całkowita szerokość pomostu wynosiła 10,43 metra. Długość wiaduktu wynosiła po pomoście 28,42 metra,a rozpiętość teoretyczna wynosiła 28 metrów.

Foto: autor nieznany, widok przyczółka i skrzydełka od strony Stoczni, rok 1986
Nawierzchnia wiaduktu składała się z dyliny drewnianej belek ułożonych obok siebie o wymiarach 20x16 cm, a na dylinie ułożony dywanik asfaltowy o grubości 6 cm. Na chodniku na legarach ułożona dylina drewniana o grubości 5 cm, na której ułożono dywanik asfaltowy o grubości 2x5cm.

Dylina drewniana spoczywa na dźwigarach stalowych kratowych wykonanych jako element przestrzenny. Na wiadukcie zastosowano dwa typy elementów przestrzennych kraty, a mianowicie elementy końcowe przy podporach i elementy pośrednie.

Podpory wiaduktu skrajne wykonano jako masywne ściany żelbetowe ze skrzydełkami równoległymi. Z oględzin wynikało również, że nawierzchnia pokryta asfaltem, który położono na dylinie drewnianej jest spękana i miejscami są ubytki, co powoduje przenikanie wody stąd dylina jest zagrzybiona i spróchniała. Natomiast konstrukcja nośna kraty, co widać gołym okiem ugięcie pasa górnego i dolnego w miejscu styku elementów kraty. Stwierdzono również ubytki (śrub stężających lub nakrętek do śrub na złączach sworzniowych zawleczek w sworzniach).

W 1987 roku byłe Przedsiębiorstwo Eksploatacji Dróg i Mostów zleciło opracowanie dokumentacji na remont i wzmocnienie wiaduktu do BPBK w Gdańsku. Na etapie przygotowania projektów wystąpiono o wytyczne urbanistyczne do WUAiNB Urzędu Miasta, które praktycznie narzuciły konieczność realizacji jako zadanie inwestycyjne (zablokowanie finansowania ze środków na remonty kapitalne). W związku z tym PEDiM odstąpił od kontynuacji wszelkich prac związanych z remontem wiaduktu do czasu zapewnienia niezbędnych środków finansowych.

Wobec faktu, że ulica Rugiańska jest drogą wojewódzką, Wydział Inżynierii Miejskiej poczynił starania o przyznanie środków, które miały pozwolić na rozpoczęcie prac projektowych i budowlano montażowych w latach 1993 – 4.

Materiał przyczółków i filarów – żelbet, długość wiaduktu po pokładzie 28.90 m, szerokość jezdni – 7m, szerokość chodnika 2x1,5 m. W latach 1974 – 5 prowadzone były remonty bieżące

Przeprowadzono badania geologiczno – inżynierskie w rejonie projektowanej budowy wiaduktu I klasy nad torami kolejowymi w ciągu ulicy Rugiańskiej. Zgodnie z ustaleniami zawartymi w wymaganiach techniczno-budowlanych oraz ustaleniami z projektantem z inż. Sokolnickim z Biura Projektów – projektowano budowę wiaduktu prefabrykowanego – dwuprzęsłowego (2x21 m) w I etapie o wysokości podpór ca 8 metrów, który w przyszłości byłby przedłużony w obu kierunkach, a przyczółki wykonane w I etapie na palach wielkośrednicowych o przekroju 1,50 m stanowić będą (po odkopaniu do poziomu terenu) podpory typu filarów mostowych. Przewidywane zagłębienie pali do rzędnej 20 m npm. Rozstaw pali pod skrajnymi przyczółkami (podporami) od 4 – 4,5m, a obciążenie 1.500 ton na podporę.

W roku 1998 - 1999 dokonano końcowego końcowego odbioru wiaduktu drogowego w ciągu ulicy Rugiańskiej wykonanego przez firmę „Stalmont” ze Szczecinna wykonawcą dokumentacji była firma „Transprojekt „ z Gdańska a inwestorem Urząd Miejski.

Charakterystyka wiaduktu
• układ statyczny belka jednoprzęsłowa wolnopodparta,
• długość przęsła w osiach podparcia 30 m,
• długość całkowita ze skrzydełkami 40,1 m,
• szerokość całkowita pomostu wiaduktu 23,6 m,
w tym: jezdnia 4x3,25 =13,0 m,
opaski + krawężniki = 2,0 m,
chodniki dla pieszych = 4,5 m,
ścieżka rowerowa ~ 3,0 m<
bariery ochronne - 0,72 m,
poręcze = 0,38 m,
• wiadukt zaprojektowano na obciążenia klasy B tzn. na obciążenia 3,0 KN/m2 oraz K= 600 KN {_0,3 Ton/m2 i K =60 Ton }

Konstrukcja pomostu wiaduktu
• pomost składa się ze stalowej konstrukcji zespolonej współpracującej z płytą żelbetową,
• ustrój nośny stanowi osiem dżwigarów stalowych o wysokości 1450 mm typu blachownicowego zespolonych poprzecznicami,
• pomost, płyta żelbetowa o grubości 23 cm ,beton klasy B-30, 254 m3,
• jezdnia na wiadukcie ma przekrój daszkowy o 2% spadku poprzecznym i jest odwodniona czterema wpustami deszczowymi podłączonymi do kolektora stalowego obiektowego.

Podpory
• przęsło wiaduktu oparte jest na żelbetowych przyczółkach ,beton klasy B-30, 240 m3,
• każdy z przyczółków posadowiony jest na sześciu palach o średnicy l200mm i długości 12,0—13,5 m.

• rysunek ogólny wiaduktu nad linią kolejową ulicy Rugiańskiej
• przekrój poprzeczny wiaduktu nad linią kolejową ulicy Rugiańskiej


* * *



Lata 90 XX wieku


Wiek XXI


Linki



Copyright © Janusz Światowy, 2002
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Optymalizacja pod Internet Explorer